Cukrzycowe SOS – co zapewni pełne powodzenie terapii?

0
1854

W przypadku tej choroby bardzo ważne jest, by dokładnie przestrzegać wszelkich zaleceń, od tego bowiem zależy, czy terapia w pełni się powiedzie. Niestety jest to choroba przewlekła, więc należy nauczyć się z nią żyć i przyswoić sobie najważniejsze zasady.

Poziom glukozy – jakie są normy?
Na czczo
Poziom cukru przed posiłkiem powinien wynosić pomiędzy 60-99 mg/dl. Przy zaawansowanej cukrzycy dąży się do tego, by nie przekraczał 110 mg/dl.
Po posiłku
Po spożyciu pokarmu rośnie stężenie glukozy znajdującej się we krwi (najbardziej w ciągu pierwszej godziny), ale nie powinno być większe niż 140-160 mg/dl.
Średni (z 3 miesięcy)
To tzw. hemoglobina glikowana. Aby ją zbadać, należy udać się do laboratorium. Średni poziom cukru we krwi nie powinien przekraczać 6-7%.

Dziecięcy problem – cukrzyca typu I
Jest przede wszystkim utrapieniem dzieci i młodzieży, stąd jej potoczna nazwa – cukrzyca młodzieńcza.
Ważne dostawy brakującej insuliny
Przyczyna cukrzycy typu I jest niejasna. W chorobie tej organizm zachowuje się agresywnie wobec własnego organu – trzustki. W normalnych warunkach trzustka produkowałaby insulinę, tutaj jednak nie jest to tego zdolna. Brakujący hormon musi być dostarczany z zewnątrz.
Jeśli rodzice nauczą dziecko zapanować nad tą chorobą, będzie ono mogło normalnie żyć, tak jak rówieśnicy.
* Należy przestrzegać stałych pór posiłków i podawania insuliny (zgodnie z zaleceniami lekarza) – pozwala to naśladować organizm i fizjologiczny rytm wydzielania hormonu.
* Podczas wykonywania zastrzyków z insuliny należy zmieniać miejsca iniekcji – podawanie leku w te same okolice powoduje przerost tkanek, utrudniający jego wchłanianie.
Zapobieganie groźnemu niedocukrzeniu
Niedokładne stosowanie się do zaleceń lekarskich może być przyczyną niebezpiecznego dla zdrowia (a nawet życia!) niedocukrzenia organizmu.
* Dziecko nie powinno robić dużych przerw między posiłkami ani jeśli zbyt małych porcji, bo wtedy poziom cukru może się bardzo obniżyć.
* Jeśli występują niepokojące objawy (pocenie się, drżenie rąk, mrowienie wokół ust, zaburzenia widzenia, niepokój, senność) – podaj pokarm, po którym szybko rośnie poziom glukozy we krwi (np. kostki cukru) i zgłoś się z dzieckiem do lekarza.

Dorośli – cukrzyca typu II
Sprzyjają jej otyłość, nadciśnienie i zaawansowany wiek. W cukrzycy typu II układ odpornościowy jest niewinny i nie niszczy trzustki. Mimo to organ szwankuje (wytwarza za mało insuliny, która nie działa tak, jak powinna). Na skutek tego we krwi utrzymuje się wysoki poziom cukru. Obniża się go m. in. za pomocą leków. Ale aby terapia była w pełni skuteczna, należy zmienić tryb życia. Zgłoś się do lekarza, jeśli występują: często oddawanie moczu (tzw. wielomocz), nasilone pragnienie, wzmożony apetyt połączony ze spadkiem wagi, zmęczenie, problemy z koncentracją i pamięcią.
Dieta i ruch to podstawa
* Po pierwsze: spożywaj pokarmy o niskim indeksie glikemicznym (w skrócie IG), czyli takie, po których poziom cukru we krwi podnosi się w niewielkim, bezpiecznym dla twojego zdrowia, stopniu. Produkty o średnim IG spożywaj sporadycznie, zaś te o wysokim wyklucz z diety całkowicie.
* Po drugie: przyrządzaj posiłki w odpowiedni sposób (tak, by nie podwyższać ich IG). Gotuj produkty w wodzie lub na parze, duś je bez obsmażania, piecz w folii lub pergaminie, doprawiaj jogurtem lub kefirem (zamiast śmietaną). Zrezygnuj też z soli i cukru, zamiast nich używaj ziół i słodzików.
* Po trzecie: jedz 5-6 posiłków w ciągu dnia, małe porcje i o stałych porach. Zapewni to wyrównany poziom cukru we krwi (zapobiegnie zarówno jego gwałtownemu podwyższeniu, jak i nagłemu spadkowi).
* Po czwarte: codziennie zadbaj o ruch. Pracujące mięśnie zużywają glukozę (i obniża się poziom cukru we krwi). Najbardziej zalecany jest spacer (zbyt intensywne ćwiczenia mogą być przyczyną niedocukrzenia).

Własne pomiary – ważne źródło wiedzy
Codziennie kontroluj poziom cukru we krwi za pomocą glukometru. Lekarz może też zalecić dokonywanie pomiaru: na czczo, przed głównymi posiłkami i 2 godziny po nich, przed pójściem spać (ok. godz. 22), w nocy.
Sojusznicy i wrogowie na talerzu
Pokarmy o niskim indeksie glikemicznym
Zalecane: cebula, czosnek, soja, gotowane: groszek zielony, fasola biała i soczewica, pomidory, ogórki, rzodkiewki, kalarepa, cykoria, sałata, marchewka surowa, jabłka, śliwki, brzoskwinie, pomarańcze, grejpfruty, mleko 0, 5 proc., ser biały chudy, chleb razowy, ciemny makaron, brązowy ryż, ryby morskie, oliwa z oliwek.
Pokarmy o średnim indeksie glikemicznym
Dozwolone (od czasu do czasu): marchewka krótko gotowana, zielony groszek z puszki, kukurydza słodka, buraki gotowane, dojrzałe banany, ananasy, morele, kiwi, winogrona, melony, owoce w syropie, chleb z ziarnami, płatki owsiane, kasza manna, kasza gryczana, kuskus, chude białe mięso (drobiowe, z indyka).
Pokarmy o wysokim indeksie glikemicznym
Stanowczo niewskazane: pieczywo białe, chipsy, daktyle suszone, dynia, fasolka szparagowa, bób, marchewka długo gotowana, ziemniaki (gotowane, piure, frytki), ryż biały, kleik ryżowy, kasza jaglana, płatki kukurydziane, produkty mączne (kluski, pierogi, naleśniki, racuchy), ser pleśniowy, cukier, miód, wieprzowina.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here