Jak wychować jedynaka?

0
1080
Jedynak
Jedynak

Jedynak – samolubne, zadufane w sobie, z wielkim poczuciem własnej wartości oraz wielkim ego – dziecko. Taki stereotyp o dziecku, wychowywanym bez rodzeństwa, panuje w Polsce. Dziś jest on mniej dotkliwy niżeli dawniej, jednak dalej nauczyciele, inni dorośli, czasem dalsza rodzina, patrzą na jedynaka, jak na dziecko innej kategorii. Utarło się widzenie, że takie dziecko jest egoistyczne, nie potrafi się dzielić, brak mu umiejętności interpersonalnych, a do tego wszystkiego ma zakochanych w sobie, po uszy rodziców, którzy nie widzą jego wad i błędów. To skutkuje pozwalaniem dziecku na wszystko, poprzez brak konsekwencji.

Wychowywanie jedynaka
Wychowywanie jedynaka

Mitów o jedynakach jest tyle, ilu jest jedynaków na świecie.
Większość z nich i tak sprowadza się, do robienia z dziecka egoistycznej istoty. Niemniej zamiast zarzucać rodzicom błędy wychowawcze, należy popatrzeć na te sytuacje z innej strony. Otóż rodzice, którzy posiadają jedno dziecko, przelewają na nie swą miłość, ponieważ mają właśnie je jedno. Gdyby ilość dzieci była większa, naturalną rzeczą byłby podział uwagi. Równie naturalną rzeczą, w tym przypadku jest kierowanie całej swej uwagi, na jednym dziecku, jeśli ma się je jedno. To nie wymysł rodziców, tylko naturalny mechanizm, który poprzez ewolucje w kontekście kultury, spowodował powstanie krzywdzącego stereotypu.

Kontakt z dorosłymi i rówieśnikami
Kontakt z dorosłymi i rówieśnikami

Mimo to wychowanie jedynaka nie jest proste.
Istnieje cienka linia między jedną skrajnością, a drugą. Pomiędzy wychowaniem egoisty zapatrzonego w siebie, a zamkniętego w sobie, bez poczucia własnej wartości człowieka. By zapobiec jednej i drugiej skrajności, warto trzymać się równowagi. W wychowaniu jedynaka jest ona szczególnie ważna. Powinna się ona objawiać tym, iż jedynak powinien mieć kontakt z rówieśnikami i dorosłymi jednocześnie.

Konflikt o zabawkę
Konflikt o zabawkę

Dziecko wychowywane bez rodzeństwa, na co dzień jest samo.
Obcuje wśród dorosłych, co jest zaletą, ponieważ często dorasta szybciej niżeli rówieśnicy. Bywa bardziej rozsądne i ostrożne, co chroni je przed niebezpieczeństwem. Mimo to nie należy zapominać o kontakcie dziecka z innymi rówieśnikami. To uczy je kontaktów interpersonalnych. Dziecko czuje się wówczas równe, w dosłownym tego słowa znaczeniu. Wśród dorosłych, rodziców, dziecko ma poczucie, iż jest ponad nimi, ponieważ to oni nad nim dominują, co jest naturalne, ponieważ oni za nie odpowiadają. Jednak jeśli dziecku brak kontaktu z rówieśnikami, wyrasta na małe, bezbronne stworzenie, które myśli, iż nie poradzi sobie w życiu. Gdy zapewnimy mu kontakt z innymi dziećmi, postawimy go w sytuacji, w której będzie samo musiało sobie radzić. Konflikt o zabawkę, wypowiadanie własnych racji, zabawa – dodadzą dziecku pewności siebie. Oczywiście taki jedynak potrzebuje również wsparcia rodziców, w takich kontaktach. Rodzice powinni służyć dobrą radą, a nie pouczać, gdyż wpędzą takie dziecko w poczucie winy.

Płaczące dziecko
Płaczące dziecko

Kolejną ważną kwestią, w wychowaniu jedynaka jest konsekwencja.
Przy wychowywaniu większej ilości dzieci ona również jest ważna, jednak wówczas rodzicom łatwiej ją utrzymać, chociażby dzięki doświadczeniu. Rodzice jedynaka, bardzo często nie są konsekwentni. Wynika to z myślenia, iż krzywdzą tym dziecko, które płacze i się buntuje. Nic bardziej mylnego, ponieważ brak określonych zasad powoduje, iż dziecko zaczyna czuć się zagubione. Nie jest istotne czy jest jedynakiem, czy ma pięcioro rodzeństwa. Dziecko wychowywane bez zasad traci poczucie bezpieczeństwa. W wypadku jedynaków może to skutkować poważnym deficytem poczucia własnej wartości.

Nadopiekuńczość
Nadopiekuńczość

Nadopiekuńczość to również cecha przypisywana rodzicom jedynaków.
O ile naturalne jest przelewanie swego zainteresowania na jedno dziecko, skoro ma się je jedno. To nadopiekuńczość już nie jest naturalna. W parze razem z brakiem konsekwencji, powoduje, że młody człowiek wyrasta na osobę z brakiem poczucia, że sam da sobie radę. Zależny, przez całe dzieciństwo od rodziców, w dorosłym życiu non stop potrzebuje uwagi innych. To podnosi jego morale i sprawia, że czuje się lepiej. Nie wyobraża sobie życia bez uwagi innych. Jest to krzywdzące podejście do życia, gdyż ludzie nie zawsze zajmują taką rolę w naszym życiu, jaką byśmy chcieli.

Otaczanie dziecka miłością
Otaczanie dziecka miłością

By nie popaść w skrajność, której przejawem jest wychowanie młodego, ambitnego i pewnego siebie człowieka, który jednak nie ma w sobie żadnych uczuć, co powoduje, że kieruje się egoizmem, należy otoczyć, już od najmłodszych lat, dziecko miłością. Miłością bezwarunkową, która objawia się tym, że rodzice zawsze stoją po stronie dziecka, wspierając go i kochając. Szacunek od najmłodszych lat, do dziecka, również jest przejawem miłości. Szanując jego zdanie i zachowanie, uczymy go szacunku do siebie i świata. Oczywiście miłość rodziców, którzy kochają „bez głowy”, również krzywdzi. Niemniej złoty środek leży w kochaniu i pomimo to uczeniu. Zamiast pouczać, dawaj swemu dziecku rady. Zamiast odpuszczać mu, wymagaj w granicach jego możliwości. Kochaj i szanuj, już od pierwszych dni jego życia. A do tego wszystkiego pokazuj mu świat, a nie chroń go przed nim obsesyjnie, ponieważ dziecko zamknięte w klatce, po wejść w dorosłość, zachłystanie się światem, co może nie być dla niego przyjemnym doświadczeniem.

Wychowywanie
Wychowywanie

Wychowanie jedynaka, wbrew pozorom nie jest trudniejszym zadaniem, niżeli wychowanie gromadki dzieci. To taka sama praca, różniąca się jedynie podejściem i kierowaniem dziecka przez życie. Z racji braku posiadania rodzeństwa, dziecko naśladuje Ciebie lub rówieśników. Dlatego by pokazać mu świat, oraz by wychować je na dobrego człowieka, należy mu tak dobierać elementy wchodzące w jego codzienność, by mógł uczyć się jak najwięcej życia. Oczywiście w bezpieczny sposób. Ochrona za wszelką cenę, na dłuższa metę się nie sprawdzi, ponieważ każde dziecko dorasta i wyfruwa z gniazda. A zadaniem rodziców, jest przygotować je jak najlepiej do tego zadania.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here