Osobliwości Australii – Park Narodowy Uluru – Kata Tjuta

0
5353
Park Narodowy Uluru, głowy Kata Tjuta
Park Narodowy Uluru, głowy Kata Tjuta

W Australii jest ponad pięćset parków narodowych. Park Narodowy Uluru – Kata Tjuta leży na terenach półpustynnych w centrum kraju. Park zajmuje powierzchnię około 1325 km2 i jest zarządzany przez czarnych oraz białych Australijczyków. Park utworzono w 1958 roku. W roku 1985 ziemie, które doń przynależą, zwrócono mieszkającym na tych terenach od trzydziestu tysięcy lat Aborygenom. Nowi właściciele wydzierżawili je państwu na 99 lat. Park Narodowy Uluru – Kata Tjuta znajduje się na Liście Światowego Dziedzictwa Przyrodniczego i Kulturowego UNESCO. Miejsce to odwiedza rocznie 700 tysięcy turystów z całego świata. Aby zapobiec niszczeniu środowiska, poza granicami parku powstało miasteczko turystyczne o nazwie Yulara. Jest tam doskonała baza noclegowa o zróżnicowanym standardzie. Miasteczko zostało harmonijnie wkomponowane w okoliczny krajobraz oraz doskonale ukryte pomiędzy wydmami i zielenią. W pobliżu znajduje się lotnisko, na którym lądują samoloty ze wszystkich największych miast Australii oraz z pobliskiego Alice Springs.

Kata Tjuta
Kata Tjuta

Nad równinnym krajobrazem parku górują dwie masywne formacje skalne: Uluru oraz Kata Tjuta. Uluru to największy na świecie monolit skalny, zbudowany z twardej skały osadowej, nazywanej arkozą. Jest to potężna góra ukryta około dwóch kilometrów pod powierzchnią ziemi. Jej wiek szacuje się na trzysta milionów lat. Uluru wznosi się 348 metrów ponad równinę, a jego obwód wynosi ponad dziewięć metrów. Pod ziemią Uluru jest szary, natomiast na jej powierzchni, na skutek utleniania się zawartego w skałach żelaza, przechodzi w czerwono-brązowy. Góra słynie również z tego, że zmienia barwę w zależności od pory dnia i warunków atmosferycznych. Mieni się wówczas barwami czerwieni, pomarańczy, złota, stali, srebra itp. Uluru zdobią liczne jaskinie, szczeliny, wyżłobienia, wąwozy i pęknięcia. W jaskiniach przykuwają uwagę tradycyjne malowidła aborygeńskie. Wokół góry uwodzą podróżnych malownicze sadzawki z wodą. W czasie suszy są to jedyne trwałe naturalne zbiorniki słodkiej wody. Góra Uluru to dla rdzennych mieszkańców Australii miejsce kultu religijnego, w którym odbywają się tradycyjne obrzędy, niedostępne dla turystów.

Uluru
Uluru

W odległości pięćdziesięciu kilometrów od Uluru leży niewysokie pasmo górskie utworzone przez 36 skalistych wzgórz o zróżnicowanej wielkości i charakterystycznym kształcie, przypominającym kopuły. To Kata Tjuta, czyli w języku Aborygenów „Wiele Głów”. Całe pasmo ma około 24 kilometrów w obwodzie i zajmuje obszar 35 km2. Podstawa tej formacji skalnej ukryta jest głęboko pod ziemią – prawdopodobnie na głębokości dochodzącej do sześciu kilometrów. Najwyższy szczyt pasma wznosi się na wysokości 548 metrów nad powierzchnią równiny. Wielkie „głowy” zostały wypiętrzone w tym samym czasie co Uluru z materiałów osadowych. Kata Tjuta ma jednak inną strukturę. Na jej budowę składają się różnej wielkości kamienie i kamyki oraz ziarna utworzone z granitu, bazaltu, piaskowca i gnejsu. Między brunatnymi skałami poprowadzono dwa szlaki turystyczne: sześciokilometrową Dolinę Wichrów oraz dwukilometrowy Wąwóz Góry Olgi.

gora olga

Na terenie Parku Narodowego Uluru – Kata Tjuta występuje około czterystu gatunków roślin naczyniowych, głównie tzw. sklerofitów. Najbardziej charakterystyczne rośliny tej strefy klimatycznej to między innymi akacje, dęby pustynne, trawa o nazwie spinifeks oraz eukaliptusy. Po dużych opadach deszczu na obszarze parku pojawiają się barwne dywany kwiatów z rodziny astrowatych i motylkowatych. Występuje tu także bogata fauna australijska: 22 gatunki rodzinnych ssaków, ponad 150 gatunków ptaków, 72 gatunki gadów i płazów, a także liczne kręgowce oraz owady. Można tu spotkać najbardziej okazałe kangury rude, kangury górskie, psy dingo i strusie emu. Na terenie parku żyją dzikie wielbłądy jednogarbne, sprowadzone do Australii z Afganistanu w drugiej połowie XIX wieku. Centralna Australia jest jedynym na świecie miejscem, w którym zwierzęta te żyją na wolności. Ich populacja przekracza obecnie sto tysięcy.

kwiaty australia

Źródło: Obarska E., Park Narodowy Uluru – Kata Tjuta – perła australijskiej przyrody. „Aura” 2003 nr 10, s. 32-33.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here