Podstawy zarządzania

0
3285

Model rozwoju organizacji L. Greinera
Za obserwował, że większość organizacji rozwija się poprze kryzysy
Wiek organizacji – im większy wiek tym więcej zmian
Greiner stwierdził na podstawie badań 500 największych przedsiębiorstw w Ameryce, że w ciągu 4-8 lat przedsiębiorstwo prosperuje spokojnie ( ewolucja), ale przeplatane jest to krótkimi kryzysami ( rewolucja). Po takich kryzysach kierownictwo szybko i intensywnie poszukuje nowych rozwiązań, które doprowadzą do ponownego wzrostu

Cechy nowoczesnej organizacji
Celem nowoczesnej organizacji jest osiągniecie najlepszego zysku
1) Dzisiejsze organizacje wykorzystują do tego wiedzę.
2) Organizacje dążą do przewagi nad konkurencją
3) Obserwowanie rynku i umiejętność przystosowania sie do tych zmian
4) Umiejętność dostosowania się do wymagań klientów
5) Każdy członek organizacji powinien być brany pod uwagę, jeżeli chce wnieść coś nowego, a błedy powinny być postrzegane jako bodziec do tworzenia czegoś lepszego

Zarządzanie organizacją
Każda organizacja ma ludzi. pieniądze rzeczy budynki itp
Zarządzane powinno być kierowane przez wybraną władzę i włądza ma mozność wywierania wpływu ma innych ludzi.
Proces organizacji powinien składać się z:
– planowania i ustalanie celów/ krótko albo długo terminowych
– organizowanie stanowisk i zatrudnienie na nich ludzi
– motywowanie ludzi do pracy
– kontrolowanie, czy wszystko idzie zgodnie z planem
Istnieją różne szczeble zarządzania
1- Najwyższy ( prezesi, wiceprezesi, dyrektor naczelny)
2 – średni – (kierownicy, szefowie wydziałów)
3 – pierwszej lini – (brygadziści, nadzorcy) -większość czasu spędzają na nadzorowaniu podwładnych.

Szkoła naukowej organizacji F. Tajlora
Tajlor (1856-1915) był jednym z głównych organizatorów inżynierskiego nurtu w nauce organizacji i zarządzania
Swoją filozofię poparł na 4 zasadach:
1) opracować prawdziwą naukę zarządzania, aby znaleźć najlepszą metodę wykonywania zadań
2) aby każdy robotnik otrzymał pracę na której najbardziej się zna
3) Robotnicu powinni być ciągle doszkalanii i kształceni
4) Kierownicy i robotnicy powinni być dla siebie przyjaźni i sobie ufać
Nawoływał do tego, aby lepiej płacić robotnikom, którzy w tym samym czasie wykonywali więcej niż pozostali.
Nie znalazło to się jednak z pozytywnymi opiniami

Szkoła organizacji pracy H. Gantta
Współpracownik Tajlora
Był inicjatorem nowego wynagrodzenia za pracę
Uważał, że wyniki pracy i czas wykonania powinny być notowane. Był zwolennikiem wprowadzania premii dla pracowników i kierowników, którzy swoje obowiązki wykonywali lepiej.

Klasyczna szkoła zarzadzania H. Fayola
Jest twórcą zarządzania administracyjnego. Uważał, że cała organizacja powinna skupiać się w takich funkcjach:
0. Techniczna – ( dotyczące produkcji)
1. Handlowe – ( kupno – sprzedaz)
2. wymiana finansowa ( poszukiwanie kapitału i obrót na nim)
4. ubezpieczeniowe – (ochrona majątku i osób)
5. rachunkowościowe ( analiza kosztów, sporządzanie inwentaryzacji)
6. administracyjne ( organizowaniu i kontroli)

Szkoła stosunków wspóldziałania E. Maya
według Maya organizację stanowią ludzie, którzy pozostają w przyjaznych stosunkach ( z innymi)
May prowadził eksperymenty w różnych zakładach i stwierdził ze:
– wiekszą motywacje do pracy mieli pracownicy, których wyrózniono niż ci, którym wprowadzono zachęty materialne
– motywację większą do pracy był fakt, że nadzór był życzliwszy
– do lepszej wydajności pracy przyczyniały się także dobre stosunki miedzy grupami ludzi pracujących

Współczesne szkoły zarządzania
Klasyfikacja podstawowych szkół (kierunków) w naukach zarządzania obejmuje:
1). Szkołę organizacji produkcji (nurt inżynierski);
Nurt inżynierski koncentrował swą uwagę na organizacji procesów wykonawczych (produkcyjnych i usługowych) w różnych dziedzinach gospodarki. Jego najwybitniejszym reprezentantem był bez wątpienia F.W. Taylor. Do wybitnych przedstawicieli tego nurtu zalicza się H. Le Châteliera, K. Adamieckiego, H. Forda i innych.
2). Szkołę uniwersalistyczną (klasyczna teoria organizacji);
Nurt zmierzający do określenia zasad i umiejętności leżących u podłoża skutecznego zarządzania. Klasyczna teoria organizacji powstała w wyniku poszukiwania zasad zarządzania złożonymi organizacjami takimi jak fabryki. Celem tego nurtu było koncentrowanie się na całej organizacji oraz sposobach uczynienia jej bardziej sprawną i skuteczną.
3). Szkołę zachowań ludzkich (behawioralną);
Nurt który polegał na:
-świat dorosłego człowieka jest zorientowany na działalność zawodową,
-praca jest aktywnością grupową,
-grupy społeczne powstające w środowisku pracy w znacznym stopniu kontrolują zachowania członków grupy,
-jednostka jest motywowana nie tylko czynnikami ekonomicznymi, lecz także psychospołecznymi,
-każda grupa ma wewnętrzną strukturę i własny system wartości,
-podstawową funkcją grupy jest chronienie jej przed ingerencją z zewnątrz i nie dyskrecją jej członków.
4). Kierunek systemowo – ilościowy.
Nurt ten polegał na:
-nie zajmuje się poszczególnymi segmentami organizacji, a traktuje je jako jednolity i celowy system złożony z wzajemnie powiązanych części
-daje to kierującemu możliwość spojrzenia na organizację jako na całość oraz świadomość, że działalność dowolnego segmentu systemu bardziej lub mniej wpływa na działalność każdego innego segmentu

Istota kierowania
Kierowanie to czynności, któe mają na celu ulepszenie zachowania innych ludzi.
Aby, ten kto kieruje zespołem osiągnął wyniki musi posiadać takie cechy:
– przekonywanie innych
– odpowiedzialność za podejmowanie działania
– radzenie sobie w sytuacjach, kiedy przychodzi zagrożenie
– wykorzystywanie możliwości, które się pojawiają
– rozwiązywanie konfliktów w taki sposób, aby przynosiły one korzyści
– poszukiwanie ciągle nowych rozwiązan, które przynoszą lepsze rezultaty

Podstawowe cechy kierownika
Kierownik to ten, kto jest odpowiedziany zarządzaniem pewną grupą ludzi pracujących razem
Wyrozniamy 3 rodzaje kierownictwa
1 Kierownicy najniższego szczebla
Moze być to brygadzista w fabryce
dyrektor w szkole
kierownik sklepu
Nadzorują oni pracę, którą wykonują inni
2. Kierownicy średniego szczebla
Nadzorują kierowników niższego szczebla
3. Naczelne kierownictwo
Mała grupa ludzi odpowiedzialna za wszystko, co się dzieje w organizacjach
( prezesi, wiceprezesi)
Każdy kierownik powinien odznaczać sie trzema cechami – umiejetnosciami
1. Techniczne – musi umiec poslugiwac sie wiedzą w swojej dziedzinie
2. Społeczne – to umiejętność wspołzycia i wspolpracowania z innymi
3. Koncepcyjne – widzenia, że wspolny sukces zalezy od wszystkich

Miejsce kierownika w organizacji
Miejsca te są zroznicowane:
Kierownicy najwyzszego stopnia ( prezes, wiceprezes, dyr. naczelny) wyznaczają ogolne cele organizacji, sposob ich realizacji i reprezentują organizacje na zewnatrz
Kierownicy średniego szczebla – odpowiadają za realizacje celow opracowanych przez prezesów oraz kontrolują kierownikow nizszego szczebla
Kierownicy pierwszego – najnizszego stopnia( brygadzisci nadzorcy, kierownik biura) kontrolują prace tych ludzi, którzy bezposrednio odpowiedzialni są za wykonynanie pracy

Funkcje zarządzania w/g M. Archera
1. Planowanie – wyznaczanie celów
2. Organizowanie – wyznaczanie stanowisk
3 Kierownie – wydawanie polecen
4. Kontrolowanie – sprawdzanie czy wszystko wykonywane jest zgodnie z planem
5. Zatrudnienie – rekrutacja i szkolenie personelu
15. Czynnosci ukrywane przez kierowników w/g Mintzberga
Powiedział on, że kierownicy wszystkich szczebli odgrywają wiele ról w organizacji
W/G Mintzberga kierownicy nie tylko są odpowiedzialni za organizowanie, planowanie i kontrolę, ale za tworzenie poprawnych relacji między zwierzchnikami a podwładnymi. Bardzo ważnym jest aby kierownik spełniał rolę informacyjną. Powinien on zbierać informacje i przekazywać je wszystkim szczeblom kierowniczym. Wtedy łatwiej realizuje sie zamierzone cele

Rodzaje umiejętnosci w/g R.Katza
Wyróznił on 3 podstawowe umiejętnosci które są potrzbene wszystkim kierownikom
1. Umiejętnosci techniczne – jest to zdolnosc poslugiwania sie narzedziami, metodami i technoloigią w tej dziedzinie, która kieruje
2 Umiejetnosci spoleczne rozumienie ludzi umiejetnosc wspolpracowania z nimi
3 Umiejetnosci koncepcyjne zdolnosc integrowania wszystkich interesów organizacji. Musi kierownik rozwiązywać problemy i widziec od czego zleząlecze wynmiki
Katz uwaza, ze zdolnosci tchniczne potrzebne są przede wszystkim na poziomie podstawowaym
Umiejetnosci techniczne i koncepcyjne potrzebne są przede wszystkim kierownictwu na poziomie srednim
Umiejetnosci koncepcyjne powionno miec kierownictwo na najwyzszym szczeblu

Charakterystyka stylów kierowania Lewina – Lipitta – White’a
Styl kierowania to trwały sposob w jaki przełozony odziałuje na podwładnych, aby osiągnac zamierzone cele.
Lewin – Liptt – White Wyrozniają 3 style kierownia
1. Autokratyczny – kierownik sam ustala cele i rozdziela zadania w grupie. Zadania te przekazywane są w formie nakazu
2. Demokratyczny – kierownik zachęca do podejmowania decyzji całą grupę. Wspónie ustala cele, sposoby organizacji, przydziału pracy poszczególnym członkom. Sam uczestniczy w tych pracach
3. Nieingenerujący – kierownik sam nie podejmuje zadnych decyzji, nie uczestniczy w pracach grupy, nie ocenia podwładnych – po pozostawia im swobode działań

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here