Nasze Tatry – roślinność, piętra roślinne

0
5970
Tatry
Tatry

Tatry wyróżniają się spośród wszystkich pasm karpackich niezwykłym bogactwem szaty roślinnej. W samych Tatrach Polskich stwierdzono występowanie ponad tysiąca gatunków roślin naczyniowych, z czego dwieście pięćdziesiąt z nich to gatunki endemiczne, czyli takie, które nie rosną nigdzie indziej na świecie- według najnowszych danych są nimi dwie niepozorne roślinki: wiechlina szlachetna i świetlik bezostny. W Tatrach mają swoje stanowiska endemity ogólno karpackie, z których część jeszcze niedawno odnajdywano tylko tutaj i dlatego niektóre z nich otrzymywały mylącą dziś nazwę „ tatrzańska”: warzucha tatrzańska, pszonak Wahlenberga, przymiotno węgierskie, kostrzewa bezostna, ostróżka tatrzańska czy skalinica tatrzańska. Wiele gatunków rosnących w Tatrach zalicza się do reliktów, czyli roślin, które przetrwały z odległych epok, bądź takich, których niegdyś występowały pospolicie na danym terenie, lecz prawie wyginęły z powodu zmian siedliskowych.

Karłowata wierzba żyłkowata
Karłowata wierzba żyłkowata

Reliktami epoki lodowcowej są np. kremowo biały dębik ośmiopłatkowy i karłowata wierzba żyłkowata. Nie brak też w Tatrach roślin pochodzących nawet z trzeciorzędu; należą do nich goździk lśniący i fioletowa ostróżka tatrzańska. Najmłodszym tatrzańskim reliktem jest powszechna na nizinach sosna zwyczajna, która rozprzestrzeniła się po ustąpieniu lodowców, lecz wkrótce została wyparta przez drzewostan świerkowy. Nieliczne okazy sosny zachowały się jedynie na kilku odosobnionych stanowiskach, np. na Nosalu i na Skałce nad Nysą Polaną.
Dzięki zróżnicowaniu klimatycznemu roślinność w Tatrach, podobnie jak w innych wysokich górach, układa się pasmowo, tworząc charakterystyczne piętra w poszczególnych strefach wysokościowych. Można je świetnie zaobserwować, patrząc na północne stoki Tatr, np. ze zboczy Gubałówki.

Piętra roślinne Tatr
Piętra roślinne Tatr

Najniższe piętro tworzą lasy regla dolnego, sięgające do wysokości 1150-1250 m n.p.m. Niegdyś las ten składał się drzewostanów buka i jodły z domieszką świerków, jaworów, jarząbów, cisów i modrzewi. Jednak gospodarka ludzka sprawiła, że naturalny drzewostan został zastąpiony niemal jednolitymi Świerczyńcami. Do dziś w Dolinach Strążyskiej i Białego zachowały się tylko nieliczne fragmenty lasu bukowo-jodłowego. Z roślin występujących w piętrze reglowym, wymienić można zawilce, kaczeńce, lilie złotogłów i dziewięć sił. Na wyrąbanych polanach wczesną wiosną masowo kwitnie szafran spiski zwany popularnie fokusem.
Powyżej, do wysokości 1550 m n.p.m., rozciąga się kolejne piętro zwane reglem górnym. Panuje tu mroczny bór świerkowy, którego górnej strefie występuje królowa drzew tatrzańskich – limba. Najpiękniejszy fragment pasa limbowego zachował się na stokach Żabiego w Dolinie Rybiego Potoku. Z innych drzew górnego regla wymienić należy modrzew europejski, jastrząb pospolity, wierzbę śląską i brzozę karpacką. Na stromych ścianach spotyka się bardzo interesujące, tzw. Urwiskowe lasy świerkowe.
Powyżej górnej granicy lasu znajduje się pas kosodrzewiny. Wśród jej łanów rośnie wiele krzewów i drzewek, takich jak wierzba krzaczasta, brzoza karpacka, porzeczka skalna oraz róża alpejska. Spośród roślin zielonych charakterystyczne dla tej strefy są goryczki i jaskry. Następne piętro, do wysokości 2300 m n.p.m. tworzą hale, czyli laki alpejskie porosłe charakterystycznymi dla siebie roślinami. Najwyższe piętro roślinności zwane turniowym, pojawia się w typowej postaci tylko w Tatrach wysokich. Mimo panujących tu surowych warunków, w tej strefie możemy znaleźć tutaj około sto gatunków roślin naczyniowa tych ( do nich zaliczamy rośliny kwiatowe i paprotniki). Rosną tutaj również mchy i porosty.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here